Achter de schermen

Mijn onderneming is geen levend wezen.

Ik wil jullie meenemen achter de schermen van Fotografie Tania Mertens. Mijn onderneming draagt dan wel mijn naam, maar ze is natuurlijk geen levend wezen. 

Fotografie Tania Mertens is niet los te koppelen van mezelf, het is een deel van mij. Alles waar zij voor staat bouwde ik op vanaf nul. Ik ben fier op mijn onderneming en ik koester ze. Er gaat geen dag voorbij of ik leer nieuwe dingen, test dingen uit en probeer steeds beter te worden in het vakmanschap waar ik vanaf mijn 16de op verliefd werd.

Ze is niet in staat om autonoom een beslissing te nemen of een richting te kiezen laat staan creatief te zijn. Alles wat er gebeurt in mijn onderneming komt uit mijn hoofd en is van mijn hand.

Ik ben er klaar voor om jullie stilletjes aan mee te nemen in mijn soms wel compleet geschifte, maar gigantisch boeiende wereld van fotograaf zijn, want achter al de realisaties die jullie te zien krijgen, zitten eerst weken en soms maanden van zoeken, wroeten en uittesten. Van gruwelen omdat iets niet lukt, tot vreugde dansjes omdat ik zot content ben met het resultaat.

Fotograaf ben ik al heel lang, ondernemer dan weer niet zo lang.

Hier gaan we…

Hoe het idee voor Poppy Colors ontstond.

Als ik pragmatisch ga zitten denken en nadenken over nieuwe thema’s en shoots dan blijven de ideeën mooi weg. Een wit blad en een flikkerende cursor…that’s it, geen ideeën, geen idee waar te beginnen en geen idee of er überhaupt nog ideeën komen…Gelukkig kan ik geen uren stilzitten anders zat ik daar nog te wachten…

Weet je wanneer die ideeën dan wel komen? Wanneer ik er volledig NIET mee bezig ben en wanneer ik tijd neem voor mezelf en vooral besluit om in de verste verte niet te werken.

Zo heb ik het idee van de Poppy Colors gekregen op een moment dat mijn hoofd aan het stomen was in een veel te warme handdoek bij de kapper. En dat stomen op zich vind ik niet zo erg, maar wat ik vreselijk haat aan die gewoonte van de warme handdoek, is wanneer die koud wordt. 

Dus daar zat ik dan met die veel te warme handdoek in de stoel aan de wastafels. Mijn GSM was ik vergeten aan de stoel waar mijn haar ook effectief geknipt zou worden, dus…, niets om handen. 

Mijn oog viel op een gigantische kooi met exotische vogeltjes die dicht aan de wastafels staat. En nu heb ik zo mijn mening over vogeltjes in kooien, deze keer was ik blij dat ze er waren. Trouwens die exotische exemplaren zouden no way overleven wanneer ik de moedige doch domme beslissing zou hebben genomen om die kooi wagenwijd open te zetten en hun de vrijheid te gunnen.

Die exotische vogeltjes dus… ze vielen op. Niet omdat ze daar vrolijk aan het rondfladderen waren, wat ze ook effectief deden of omdat ze veel te veel decibels creëerden, wat ze ook deden, maar die kleuren!!! Die fantastische kleuren!! Die mix van kleuren die hun hele lichaampje bedekt tot zelf hun pootjes en snavels. Kleuren die schreeuwen om naar te kijken en bewonderen. Serieuséén en al schoonheid.

Daar aan de wastafels, bij de kapper ontstond het basis idee van Poppy Colors… Een idee dat ik dan na mijn kappersbezoek verder heb uitgewerkt, getest en uiteindelijk goedgekeurd. Het bewuste kappersbezoek vond plaats in november, de eerste testshoots vonden plaats op 2 februari…

Vandaag zijn de Poppy Colors ook effectief een thema die klanten kunnen kiezen voor hun shoot. 

Getest, goedgekeurd en klaar voor al wie niet bang is van kleur!